دوئل

با یکی از دوستان استقلالی ، کُری شدید داشتیم . یعنی من شدیدا پرسپولیسی بودم و ایشون استقلالی !

دست بر قضا ، گذر ما به یکی از پارک های تهران افتاد . !!!

این دوست استقلالی ما هم ، در این پارک حضور داشت . طبق معمول نزاع فوتبالی ما به اوج رسید و مثل دفعات گذشته کل کل فوتبالی ما راه به جایی نبرد ؛ تا اینکه قرار شد دوئل کنیم به این صورت که : مرد و مردونه با هم مسابقه فوتبال بدیم .

مسابقه شروع شد . و در همون ده دقیقه اول اگر اشتباه نکنم تیم استقلال شش تا گل خورد . فتوت و مردانگی من ، باعث شد تا دلم به حال تیم مقابل به رحم بیاد . به همین خاطر دروازه خودمون رو که با آجر مشخص کرده بودیم ، بزرگتر کردم . اما تیم مقابل باز گل میخورد .

به ازای هر گلی که به تیم مقابل (استقالی ها ) میزدیم دروازه مون رو بزرگتر میکردیم . اما فایده ای نداشت . چون تیم مقابل توان گل زدن نداشت . اونها حتی توپ رو نمیتونستن تا وسط زمین بیارن . چه رسد به گل زدن . بلاخره شیشتقلالی ها قبول شکست کردن و اگر اشتباه نکنم بازی با نیتچه 22 بر یک ، تموم شد .

این برد اگر چه ارزش چندانی برای من نداشت . اما از لحاظ های دیگه جنبه استراتژیک داشت . و در واقع یک برد استراتژیکی محسوب میشد . به طوری که با وجود اینکه پرسپولیس چهار تا گل از الهلال ده نفره خورده بازم پیش این دوستم حرف های زیادی برای گفتن دارم .

مشکات 82...